Πετράκος «Γι’ αυτό δεν έφυγα ρε σατανάδες»

Μοιράσου το Άρθρο

Καταστράφηκε το σπίτι του Γρηγόρη Πετράκου στο Ντράφι. Είναι ένα από αυτά που τυλίχτηκαν στις φλόγες από τη φωτιά που ξέσπασε την Τρίτη 19/7 σε Πεντέλη, Παλλήνη, Γέρακα και Ανθούσα.


Μην χάνεις ούτε ένα λεπτό ενημέρωσης.

Google News – MacedoniaNet


Ο τραγουδιστής ανέφερε σε μια καυστική ανάρτηση του στους λογαριασμούς του στα social media την κατάσταση που βίωσε και επικρατεί στο πέρασμα της πυρκαγιάς.

.

.

Έκανε ένα βίντεο στο οποίο φαίνεται αρκετά φορτισμένος συναισθηματικά:

.

Το 1983 ο πατέρας μου πήρε ένα οικόπεδο σ ένα βουνό. Ήταν ένα μέρος μαγικό, με δάσος σα ζούγκλα και το έλεγαν Ντράφι. Είχε 4 σπίτια. Δεν είχε φως, νερό, τηλέφωνο. Το καλοκαίρι του 1984 έριξε τα μπετά και τα τούβλα και μας είπε ότι θα μείνουμε εκεί όλο το καλοκαίρι…
Για πόρτα είχαμε ένα δίχτυ.
Τουαλέτα, τη μεγάλη (έξω)
Ψυγείο πάγου για τις ντομάτες και το τυρί.
Ζεστό νερό απ το βαρέλι στον ήλιο.
Την ημέρα παίζαμε “εξερεύνηση” έξω στη ζούγκλα, ποδήλατα στο χωματόδρομο και μπάλα με πατημένο χαρτόκουτο από γάλα.
Το βράδυ, με λάμπα πετρελαίου και γκαζακι είχαμε πάντα κόσμο και παίζαμε κιθάρες γύρω από το τραπέζι.
Την πρωτομαγιά κάναμε πικνίκ στον καταρράκτη (πριν το μάθει η εναλλακτική Αττική απ το Instagram).
Όταν άνοιγαν τους δρόμους, εγώ με το ποδήλατο πήγαινα πίσω απ τη μπουλντόζα να πατήσω πρώτος το νέο δρόμο.
Στην εφηβεία ήμασταν πλέον 15 παιδιά από το Ντράφι και το βράδυ ξαπλώναμε στο δρόμο, κοιτούσαμε τα αστέρια και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες μέχρι το πρωί.
Όταν ήμουν 20 χρόνων η μάνα μου μας ξύπνησε και μας είπε “πάρτε ότι μπορείτε και πάμε στο αυτοκίνητο, έρχεται φωτιά”. Εγώ πήρα την κιθάρα μου, βγήκα έξω, είδα ένα τεράστιο πύρινο στρατό παραταγμένο απέναντι στο βουνό να τρέχει προς το μέρος μας και η εικόνα δε χωρούσε στην ψυχή μου.
Όταν γυρίσαμε το Ντράφι, ο παιδικός μου παράδεισος ήταν μια απέραντη θράκα από τζάκι.
Πώς να χωρέσει στην καρδιά ότι ένα δάσος αιώνων μπορεί να γίνει έτσι σε λίγες ώρες…
Από τότε το Ντράφι έχει πρασινίσει κι έχει καεί άλλες 4-5 φορές..
Η στιγμή που παρατάς το σπίτι σου και φεύγεις δεν μπορεί να περιγραφή σε κάποιον που δεν το έχει νιώσει…
Γι αυτό ρε σατανάδες χθες δεν έφυγα.
Έμεινα εκεί, μαζί και με άλλους άντρες, που ξέρουμε το Ντράφι σαν την παλάμη μας.
Σώσαμε ότι σώζεται.


Μοιράσου το Άρθρο

Σχετικά άρθρα